Δημοτική επιχείρηση ο ΟΑΣΘ;

Tου Παναγιώτη Γκλαβίνη, Αν. Καθηγητή Διεθνούς Οικονομικού Δικαίου Νομικής Σχολής ΑΠΘ.
Πριν ένα μήνα, παρενέβημεν στη συζήτηση για τον ΟΑΣΘ μ’ ένα εκτενές κείμενο, στο οποίο
υποστηρίζαμε ότι θα πρέπει να κρατικοποιηθεί ο ΟΑΣΘ, ως ένα πρώτο και καθοριστικό βήμα στο πλαίσιο μιας ευρύτερης στρατηγικής για την πραγματική ιδιωτικοποίησή του, με παράλληλη απελευθέρωση των αστικών συγκοινωνιών, προς όφελος της υγιούς επιχειρηματικότητας, της δημοσιονομικής εξυγίανσης και φυσικά του ίδιου του πολίτη.
Πολλοί που το διάβασαν, αναρωτήθηκαν πώς είναι δυνατόν εγώ να προτείνω κρατικοποιήσεις…
Το 1988, ο François Mitterrand νίκησε τον Jacques Chirac και κέρδισε μια δεύτερη θητεία στο Elysées με σύνθηματο περίφημο «ni, ni», δηλαδή «ούτε, ούτε». Ούτε κρατικοποιήσεις, ούτε ιδιωτικοποιήσεις. Κι όμως, στη δεύτερη θητεία του, ήταν αυτός που υπέγραψε και κύρωσε τη Συνθήκη του Maastricht. Το δίδαγμα είναι πως δεν πρέπει να έχουμε ταμπού για καμιά οικονομική λύση, όταν είναι αποδεδειγμένα συμφερότερη για τον πολίτη, τον φορολογούμενο, την ανάπτυξη και τη χώρα.
Παρόλα αυτά, για ποια κρατικοποίηση μιλάμε; Είναι ποτέ δυνατόν να πιστεύει κανείς σήμερα ότι ο ΟΑΣΘ είναι μια … ιδιωτική επιχείρηση; Με τα λεφτά των φορολογουμένων να καλύπτουν το παθητικό της, περιλαμβανομένων των αποσβέσεων και του επιχειρηματικού κέρδους των μετόχων της; Έτσι είναι οι ιδιωτικές επιχειρήσεις;
Εδώ πέρα δεν μιλάμε για κρατικοποίηση. Μιλάμε για την απλή διαπίστωση ότι ο ΟΑΣΘ ανήκει στο Δημόσιο που τον πληρώνει τόσα χρόνια.
Στην αντιμετώπιση του θέματος αυτού θα δοκιμαστούν οι πραγματικές προθέσεις όλων, αν θέλουν πράγματι να τελειώνουν μ’ ένα πρόβλημα που αποτελεί επιτομή των πραγματικών αιτίων που γέννησαν την κρίση που βιώνουμε σήμερα.
Ορισμένοι δεν ένιωσαν καθόλου τί θα πει κρίση μέχρι τώρα και είναι σαν να ζουν σε άλλη χώρα. Από την άποψη αυτή, το θέμα του ΟΑΣΘ είναι και δείγμα της χρονίζουσας αδυναμίας του πολιτικού συστήματος να μας βγάλει από την κρίση, προστατεύοντας συστηματικά τα κεκτημένα ορισμένων τάξεων, κλάδων, επαγγελματιών, επιχειρηματιών, ομάδων και μονάδων.
Ο χειρισμός του θέματος αυτού ξεπερνά τα όρια της συμπρωτεύουσας.
Καθόσον μας αφορά, εμείς χαρήκαμε αν εισακουστήκαμε έστω και στο ελάχιστο από τον Υπουργό κ. Σπίρτζη. Το τι θα κάνει ακριβώς δεν ξέρουμε κι επιφυλασσόμαστε να τοποθετηθούμε αφού δούμε τις επίσημες ανακοινώσεις, οι οποίες αναμένονται για τις αρχές του νέου έτους.
Εάν, όμως, θέλει να δημιουργήσει στη θέση του ΟΑΣΘ μια … δημοτική επιχείρηση, θα πούμε ΟΧΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ τόσο στον ίδιο, όσο και σε όλους τους εμπλεκόμενους αξιαγάπητους Δημάρχους της περιοχής, οι οποίοι δεν θ’ αντέξουν στον πειρασμό να βολέψουν τους στρατούς τους στη νέα επιχείρηση. Το έργο τόχουμε ξαναδεί. Και το πληρώνουμε ακόμη.
Παναγιώτης Γκλαβίνης
Αν. Καθηγητής Διεθνούς Οικονομικού Δικαίου Νομικής Σχολής ΑΠΘ.
 anixneuseis.gr