Στην Ελλάδα του 2050, για κάθε 100 εργαζόμενους θα αντιστοιχούν 73 συνταξιούχοι

Η κρίση δεν έχει προκαλέσει προβλήματα μόνο στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, αλλά έχει αναδείξει με μελανά χρώματα το πολύ σημαντικότερο και κρίσιμο ζήτημα του δημογραφικού.

Στην Ελλάδα του 2050, για κάθε 100 άτομα ηλικίας από 20 έως 65 που εργάζονται, θα αντιστοιχούν άλλα 73 που θα είναι συνταξιούχοι.
Αυτό καταγράφεται στην έκθεση του ΟΟΣΑ «Pensions at a Glance 2017», η οποία αναφέρει ότι το 2075 η παραπάνω αναλογία θα είναι 75 συνταξιούχοι για 100 εργαζόμενους.
Την ίδια στιγμή, και μετά την εκτόξευση των συνταξιοδοτικών δαπανών κατά 67,6% από το 2000 (10,4% του ΑΕΠ) στο 2013 (17,4%) και τις επακόλουθες συνέπειες στην οικονομική πορεία της χώρας, η μείωση των δαπανών συνεχίζεται.
Από το 16,2% του ΑΕΠ το διάστημα 2013-2015, οι συνταξιοδοτικές δαπάνες του δημοσίου αναμένεται να μειωθούν σε 15,5% το 2020, 15% του ΑΕΠ το 2025 και 14,1% το 2035.
Το 2016 και μετά τις συνεχείς παρεμβάσεις στο συνταξιοδοτικό σύστημα της Ελλάδας, η μέση ηλικία συνταξιοδότησης παρέμεινε στα 62 έτη, όταν κατά μέσο όρο στις χώρες του ΟΟΣΑ είναι 64,5 έτη, με την Τουρκία να παρουσιάζει το χαμηλότερο όριο στα 58 (γυναίκες) και τη Νορβηγία το υψηλότερο στα 67.

«Ταξικές» συντάξεις

Αναφορικά με το ποσοστό αναπλήρωσης των συντάξεων, δηλαδή σε ποιο ποσοστό των αποδοχών που λάμβανε κάποιος ως εργαζόμενος αντιστοιχεί το ύψος της σύνταξής του, για τους χαμηλόμισθους, το ποσοστό αναπλήρωσης των συντάξεων εκτιμάται σε 67,4%, για τα μεσαία εισοδήματα υπολογίζεται σε 53,7% και για τα υψηλά σε 49,2%.
Στην Ιταλία, με τη μέση ηλικία συνταξιοδότησης στα 71 έτη, το ποσοστό αναπλήρωσης παραμένει σταθερό ανεξαρτήτως εισοδήματοςστο 83,1%, ενώ στην Ισπανία, με τη μέση ηλικία αποχώρησης από την ενεργό δράση τα 65 έτη, η σύνταξη υπολογίζεται στο 72,3% του μισθού.
Η έκθεση του ΟΟΣΑ αντικατοπτρίζει την σύγχρονη πραγματικότητα, σύμφωνα με την οποία, οι άνθρωποι θα ζήσουν περισσότερο και για να εξασφαλίσουν μια αξιοπρεπή σύνταξη, θα πρέπει να αναβάλλουν τη συνταξιοδότησή τους ή να συνεχίζουν να εργάζονται και μετά από αυτήν.
Στη χώρα μας, μόλις το 50% των ατόμων ηλικίας μεταξύ 55 και 59 ετών εργάζονται και μόλις 3% συνδυάζει τη σύνταξη με την εργασία.
Η κατάσταση, με σημαντικές διαφοροποιήσεις σε επίπεδο συστημάτων και παραμετρικών αλλαγών, είναι ανησυχητική για το σύνολο των χωρών του ΟΟΣΑ, με αιχμή τη γήρανση του πληθυσμού.
Τα τελευταία δύο χρόνια, το ένα τρίτο των χωρών του ΟΟΣΑ άλλαξε τα επίπεδα εισφορών, το ένα τρίτο μείωσε το «όφελος» για όλους ή για ορισμένους συνταξιούχους και τρεις χώρες θέσπισαν νέα μέτρα για την αύξηση της νόμιμης ηλικίας συνταξιοδότησης.

Στα 66 θα φτάνεις για σύνταξη

Βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας, μέχρι το 2060 η κανονική ηλικία συνταξιοδότησης θα αυξηθεί περίπου στις μισές χώρες του ΟΟΣΑ, 1,5 έτος για τους άνδρες και 2,1 έτη για τις γυναίκες κατά μέσο όρο, φτάνοντας μόλις τα 66 έτη. Η μελλοντική ηλικία συνταξιοδότησης θα κυμανθεί από 60 έτη στο Λουξεμβούργο, στη Σλοβενία και την Τουρκία, σε 74 στη Δανία, σύμφωνα με τις τελευταίες εκτιμήσεις.
Η έκθεση του ΟΟΣΑ εξετάζει επίσης τους τρόπους με τους οποίους οι χώρες μπορούν να αντιμετωπίσουν τις αυξανόμενες προσκλήσεις για πιο ευέλικτες επιλογές συνταξιοδότησης.
Επί του παρόντος, μόνο το 10% περίπου των Ευρωπαίων ηλικίας 60-69 ετών συνδυάζουν εργασία και συντάξεις. Από εκείνους που εργάζονται πέραν της ηλικίας των 65 ετών, οι μισοί εργάζονται με μειωμένο ωράριο -ένα μερίδιο που έχει σταθεροποιηθεί από τη δεκαετία του 1990. Πολλές χώρες, μεταξύ των οποίων η Αυστραλία, η Τσεχική Δημοκρατία, η Γαλλία και οι Κάτω Χώρες, επιτρέπουν προγράμματα πρόωρης μερικής συνταξιοδότησης.
Εμπόδια στον συνδυασμό εργασίας και συντάξεων μετά την επίσημη ηλικία συνταξιοδότησης υπάρχουν, για παράδειγμα στην Αυστραλία, στη Δανία, στην Ελλάδα, στο Ισραήλ, στην Ιαπωνία, στην Κορέα και στην Ισπανία. Τα εμπόδια για τη συνέχιση της εργασίας πέραν της ηλικίας συνταξιοδότησης υφίστανται επίσης εκτός του συνταξιοδοτικού συστήματος, ιδίως λόγω της διάκρισης λόγω ηλικίας από τους εργοδότες.
Συνολικά, για άτομα με πλήρη επαγγελματική σταδιοδρομία, η συνταξιοδότηση είναι πιο ευέλικτη γύρω από την ηλικία συνταξιοδότησης στη Χιλή, στην Τσεχική Δημοκρατία, στην Εσθονία, στην Ιταλία, στο Μεξικό, στη Νορβηγία, στην Πορτογαλία, στη Σλοβακική Δημοκρατία και στη Σουηδία.
Σύμφωνα με τους συντάκτες της ετήσιας έκθεσης του ΟΟΣΑ, οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής πρέπει να διασφαλίσουν ότι η αναβολή της συνταξιοδότησης θα πρέπει να είναι αρκετά ικανοποιητική, χωρίς να επιβαρύνει υπερβολικά τους ανθρώπους που συνταξιοδοτούνται λίγα χρόνια πριν από την κανονική ηλικία συνταξιοδότησης.
Στην Εσθονία, την Ισλανδία, την Ιαπωνία, την Κορέα και την Πορτογαλία, τα οικονομικά κίνητρα για συνέχιση της εργασίας μετά την ηλικία συνταξιοδότησης είναι μεγάλα αλλά δαπανηρά για τους παρόχους συνταξιοδότησης. Η ευελιξία πρέπει να εξαρτάται από τη διασφάλιση της οικονομικής ισορροπίας του συνταξιοδοτικού συστήματος, ενώ οι συνταξιοδοτικές παροχές θα πρέπει να προσαρμόζονται αναλογιστικά σύμφωνα με την ευέλικτη ηλικία συνταξιοδότησης.
πηγή