Έμφραγμα: Δυσκολότερη η ανάκαμψη όταν συνυπάρχουν χρόνιες παθήσεις

Οι άνθρωποι με χρόνιες παθήσεις, όπως καρδιακή ανεπάρκεια και υπέρταση, είναι πιθανότερο να πεθάνουν πιο σύντομα μετά από ένα έμφραγμα, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα.

Η μελέτη αναδεικνύει τη σημαντική επίπτωση που έχουν τα προϋπάρχοντα χρόνια προβλήματα υγείας, ιδίως σε περίπτωση πολυνοσηρότητας (συνύπαρξης δύο ή περισσοτέρων παθήσεων), δυσκολεύοντας έτσι την ανάκαμψη του ασθενούς μετά από έμφραγμα.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Μάριους Χολ του Ινστιτούτου Καρδιαγγειακής και Μεταβολικής Ιατρικής του Πανεπιστημίου του Λιντς, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό PLoS Medicine, ανέλυσαν στοιχεία για σχεδόν 700.000 άτομα που είχαν πάθει έμφραγμα. Από αυτά, το 60% περίπου είχαν τουλάχιστον μια προϋπάρχουσα χρόνια πάθηση τη στιγμή του εμφράγματος.

Οι επιστήμονες συσχέτισαν επτά συχνές χρόνιες παθήσεις (διαβήτη, χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια ή άσθμα, καρδιακή ανεπάρκεια, νεφρική ανεπάρκεια, εγκεφαλικό, υπέρταση, περιφερική αρτηριακή νόσο) με τη θνησιμότητα μετά από έμφραγμα σε βάθος οκταετίας.
Διαπιστώθηκε ότι όσοι ασθενείς πριν από το έμφραγμα είχαν πολυνοσηρότητα, δηλαδή πολλαπλές παθήσεις, είχαν μετά το καρδιαγγειακό επεισόδιο έως 140% περισσότερες πιθανότητες να πεθάνουν πρόωρα, σε σχέση με όσους δεν είχαν παράλληλα χρόνιες παθήσεις ή είχαν μόνο μία.
Για παράδειγμα, οι μισοί από όσους είχαν καρδιακή ανεπάρκεια και υπέρταση έχασαν τη ζωή τους μέσα σε 4,5 μήνες μετά το έμφραγμα. Από όσους είχαν υπέρταση και περιφερική αρτηριακή νόσο, οι μισοί είχαν πεθάνει μέσα σε 6,5 μήνες (αύξηση 50% της πιθανότητας για πρόωρο θάνατο).
(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)